Chili - Argentinie - Chili

19 januari: Chili – Argentinië – Chili

Lieve allemaal,

De trek naar het zuiden is begonnen! Vanaf nu zakken we de komende weken steeds verder naar beneden op de kaart, tot we het zuidelijkste puntje bereikt hebben. Zo nu en dan in Chili en zo nu en dan in Argentinië, goed voor de stempels in onze paspoorten J. We hebben de tijd, dus kunnen verschillende plaatsen onderweg bezoeken. Wat deden we sinds Luc´s vorige verhaal?

Máncora
De eerste paar dagen op het strand in Máncora (Noorden van Peru) waren rustig. We sliepen in een heerlijk hotel met een super goede kok die de lekkerste dingen voor ons klaarmaakte. We renden voor het eerst een keertje hard over het strand en lagen lekker op een bedje. De rust veranderde na kerst, toen het aantal (Peruaanse) toeristen verviervoudigde. Handdoekje aan handdoekje en overvolle kroegjes en restaurantjes. Aan het strand waren allemaal barretjes, elk met hun eigen (keiharde) muziek.
Onze golfsurf ervaring duurde helaas kort, omdat Luc’s schouder dit niet aan bleek te kunnen. Dus verruilden we het surfen voor dansen en namen vier privé-lessen Salsa! Voor twee houten planken als wij best een uitdaging..

Kerst hier was erg apart. Door zon, zee, strand en het gebrek aan lichtjes, kerstbomen en kerstmuziek bleef het kerstgevoel beetje achterwege, maar leuk om een keer mee te maken hoe kerst eraan toe gaat in een andere cultuur. Voor O&N kochten we kaartjes voor een openlucht feest aan het strand, waar we met een groep van 6 Peruanen (die we daar ontmoetten) de hele avond doorbrachten. We waren allebei verbaasd over de hele flessen Johnny Walker die mee naar binnen werden genomen, inclusief de bijbehorende flessen cola! Al met al hadden we een heel bijzondere avond.

Lima en Santiago
Op 2 januari gingen we terug naar Lima, 18 uur in een verschrikkelijke bus. Zonder airco en zonder beenruimte maar een soort schot (we hadden de voorste twee stoelen).  Gelukkig konden we er na afloop wel om lachen, maar lekker slapen was het niet.. Veel reizigers die we ontmoet hebben waren negatief over Lima wat wij niet goed begrepen want we hadden er drie super leuke dagen! Mede door tips van een vriendinnetje wisten we de leuke barretjes en restaurantjes te vinden. We bezochten een park met allerlei fonteinen en liepen ons rot door de verschillende wijken. We jogden langs de kust en verdwaalden (zonder kaart..) waardoor we ruim 1,5 uur onderweg waren… Ach, het werd daardoor wel een goede workout J.  Luc ging naar de kapper en kwam terug met een kuifje, maar, uiteindelijk waren we niet ontevreden. De laatste avond aten we bij Astrid y Gaston, de top-chef waar Luc eerder over schreef. Ontzettend lekker gegeten en allemaal super mooi opgediend!

We vlogen terug naar Santiago, waar we beiden niet zo´n geweldige verwachting van hadden, aangezien we twee maanden geleden met een jetlag en vies, nat weer niet echt een top tijd hadden. Nu kwamen we aan in een heel ander Santiago. Overal terrasjes, super lekker weer en veel leven op straat. We sliepen in een hostel in een wijk waar veel horeca zit, dus dat maakte het extra leuk. Dit is ook de wijk van de graffiti, overal zijn muren volgekladderd (op een positieve manier bedoeld), waardoor het een heel kleurrijk gebeuren wordt.
Op zaterdagavond maakten we een echte Chileens BBQ mee, op het verjaardagsfeestje van Paula, de vrouw van Mark (een vriendje van mij uit Rotterdam). Paula is deels opgegroeid in Santiago, haar familie woont hier voor een groot deel nog. Ontzettend leuk dat we bij hen thuis ontvangen werden en het home-made ananasijs-drankje en BBQ worstjes mochten proeven! Op die BBQ veel Chilenen, een perfecte bron dus voor ons om de rest van onze reisplannen in Chili mee te bespreken. Heel erg leuk om het Chileense leven van dichtbij een keer mee te maken.

Mendoza
Overnacht maakten we de oversteek van Santiago naar Mendoza, dé wijnstreek van Argentinië. Twee dagen fietsten we door de wijnvelden van bodega naar bodega, waarvan de voor ons bekendste, Norton was. Vele van de wijnen waren zo lekker dat we Mendoza verlieten met zes flessen wijn in de bagage, erg handig... We gingen ook langs twee olijf-fabriekjes waar we heerlijke olijfolie kochten.
In het centrum liepen we Robert, een collega van mij van Rabobank en zijn vriendinnetje Barbara tegen het lijf, hoe toevallig! We aten in een super leuk restaurantje en aten er de lekkerste biefstuk ooit, klaargemaakt op de BBQ, heerlijk!

Valparaiso
Vanuit Mendoza pakten we de bus naar Valparaiso, een rit van 6 uur. Aangezien Valparaiso weer in Chili ligt, moesten we de grens over. We vonden het erg bijzonder om te ervaren hoe alle 40 inzittenden van de bus de drie uur stilstaan aan de grens rustig ondergingen, zonder ook maar 1 kick te geven! In Nederland mopperen mensen al als een trein vijf minuten vertraging heeft... Ons geduld werd vooral op de proef gesteld toen bleek dat we voor de laatste twee uur (wat er uiteindelijk drie werden) over moesten stappen op een klein rotbusje zonder airco… Maar, zo’n reis ben je gelukkig ook snel weer vergeten.
Valparaiso is een havenstad, met in het centrum verschillende heuvels. Wij logeerden in een ontzettend gaaf en kunstzinnig hostel/hotel op de heuvel waar de meeste horeca zit. Buiten deze heuvel vonden we Valparaiso nogal vies en weinig boeiend. Leuk wel, zijn alle gekleurde huisjes die je vanaf iedere heuvel goed kunt zien.
We liepen hard langs de kust, vooral veel meeuwen-poep en overal urine-lucht. Hoogtepunt van dit rennen was wel dat we ineens langs een stuk oude pier liepen waar allemaal zeeleeuwen  op lagen!

Buchupureo
Na Valparaiso pakten we de bus door naar het zuiden en arriveerden in Buchupureo. We huurden er een cabaña met uitzicht op zee. Bijzonder uitzicht met zwart zand en parasolletjes gemaakt van riet. Toerisme is hier nog niet echt van de grond gekomen, wat we merkten op de weg hiernaar toe. Zo goed als vervoer geregeld is tussen de verschillende highlights in Peru, Chili en Argentinië, zo primitief is het nog in de minder bezochte plekken. Dus stapten we 4 keer over en wachtten eindeloos op een bus die uiteindelijk zonder ons vertrokken bleek. Maar het prachtige landelijke dorpje aan zee was dit zeker waard. In de buurt is een stek met honderden zeeleeuwen en een mooie zee-grot waar we naar toe gefietst zijn. Dit is zo’n beetje alles wat hier te doen is, dus tijd voor spelletjes, lezen en zonnen!

Pucón
Na al dat relaxen in Buchupureo was het tijd voor iets actiefs. Perfect dus, dat Pucón de eerst volgende stad is waar we aangekomen zijn. Pucón is namelijk dé plek voor avonturiers, met vulkanen, natuurparken en allerlei watersport mogelijkheden. Wel weer iets anders dus dan het zwarte strand van Buchupureo. Het dorp lijkt qua sfeer en gezelligheid wel een Oostenrijks ski-dorp, maar dan met zomer weer. Bijna alle restaurantjes zijn van hout en het is gezellig druk op straat. De natuur in de omgeving is waanzinnig en vanuit de tuin van ons hostel zagen we een van de vulkanen die op 40 km afstand ligt, mooi!
We zijn drie dagen gebleven; op de eerste dag maakten we een wandeling door een natuurpark, waarbij we vooral de grote meren midden tussen de bomen erg bijzonder vonden. De tweede dag gingen we raften op een heldergroene rivier die omgeven was door bomen. De gidsen van de drie boten maakten het een top-ervaring, we overleefden de redelijk sterke stromingen goed! De laatste dag beklommen we de vulkaan. Grote kans dat het weer goed zou blijven, maar helaas trok het halverwege de tocht omhoog dicht, waardoor we bij het bereiken van de top de krater niet konden zien. Desondanks was de tocht omhoog over sneeuw en het sleeën naar beneden een super leuke ervaring.

Puerto Varas – Frutillar
We zakten zo’n vierhonderd kilometer naar beneden, naar Puerto Varas. Vanuit hier kunnen we de oversteek naar Bariloche (Argentinië) goed maken, bovendien was de beschrijving in de Lonely Planet veelbelovend. En dat bleek zeker terecht. Puerto Varas ligt aan een groot meer, omringd door twee vulkanen. Er wordt in het meer gezwommen en de sfeer is erg tranquillo. Dit dorp heeft veel Duitse roots, wat goed te zien is aan de bouw van de huizen en aan de lekkere Kunstmann tap-biertjes die ze overal verkopen! Ondanks dat we in Mendoza dachten de lekkerste biefstuk ooit te eten, waren ze hier nog veel lekkerder, daarom maar twee avonden achter elkaar in hetzelfde restaurantje gegeten. Hmmm J.
We maakten vanuit hier een dagtochtje naar Frutillar, een schattig dorpje met ook hier veel Duitse karakteristieken zoals heerlijke kuchen!

Nu zitten we in de bus en steken we de grens weer over, om naar Bariloche te gaan. Daar wacht ons het mooie lake district!

Liefs van ons,

Annick