Schiphol - Santiago - San Pedro

Hallo iedereen,

Inmiddels zijn we in San Pedro de Atacama in een relaxed hostel (Eden Atacameno). Helemaal geen straf om onder een parasol, ongeveer 30 graden, een eerste verhaal voor op onze site te schrijven.

Na een aantal dagen met de laatste voorbereidingen, pakken en het huis voor Bas goed achterlaten, was het op 6 november dan zover. We gingen! Een stuk spannender dan voor een aantal weken te vertrekken. Gelukkig daarom, waren voor Annick haar ouders op Schiphol om afscheid te nemen. En haar oud-huisgenootjes en Lein voor de vrolijke noot erna en een kopje koffie. Leuk hoor dames dat jullie er waren. Na afscheid en koffie gingen we dan echt. Met het hollen naar het vliegtuig en de vlucht zal ik jullie maar niet te veel vervelen. Ok dan, twee dingen. Horrible Bosses, wat een flauwe film… En het was erg gaaf om na onze tussenlanding in Sao Paolo over de Andes te vliegen. Mooi om die langgerekte bergketen vanuit de lucht te zien.

In Santiago vonden we soepel onze weg naar ons eerste biertje om de aankomst te vieren. Dat was in La Casa Roja met tuin en zwembad erg goed te doen. Die dag verder niet veel meer gedaan dan bijkomen van de reis. Alles is natuurlijk relatief. Las in het vliegtuig dat de oma van Annick er  in 1940 zeven weken over deed om in Zuid-Amerika te komen. Ook al is het relatief, wij vonden dat een beetje rust geen kwaad kon.

De dag erna eerst onze trip naar San Pedro de Atacama regelen en daarna de stad bekijken. Binnen een middag veel van de bezienswaardigheden in Santiago gezien. Nou ja, van het centrum dan, Santiago heeft bijna vijf miljoen inwoners. Een relaxte stad. Met de uitstraling en de mensen zou het zo in Spanje kunnen liggen in een buitenwijk van een grote stad… Maar dan net iets anders. Met name het park gebouwd  op een rots, Cerro Santa LucÍa, was de moeite waard. Darwin vond het een geweldige plek, maar helaas zie je nu vanuit het hoogste punt van het park alle lelijke hoogbouw van de stad. We sloten de middag af in een wijkje met vele leuke barretjes, Barrio Bellavista. Op de terugweg naar het hostel zagen we nog een aantal leuke restaurantjes en barretjes. Maar goed dus dat we er nog een keer terug komen.

De dag erna 23 uur bussen naar San Pedro de Atacama. Ik wist niet dat je zoveel uur hetzelfde kon zien vanuit het raam van een bus. Rode stenen, cacti en de zee. Wel mooi. In San Pedro hebben we twee mooie toertjes gedaan: Valle de la Luna en El Taito Geisers. Erg gaaf, het landschap in de Atacama woestijn. Ik denk dat hier vooral de  foto’s (volgen later) maar voor zich moeten spreken.

De El Taito geisers liggen wel op 4300 m en we hadden geluk dat het ‘maar’ -7 was voor zonsopkomst. Wel veel lagen kleren aan dus. Best bizar om een paar uur later alle lagen te verruilen voor een zwembroek om in een vulkanisch bad te liggen. De buitentemperatuur inmiddels ook warm genoeg voor een T-shirt.. De hoogte viel bij Annick niet  goed, gelukkig gaat het nu weer, en ligt ze nog even bij te komen in een hangmat. Straks nog even het erg fijne dorpje in om verdere plannen smeden…

Hasta luego,

Luc